We gebruiken cookies om u een optimale gebruikservaring aan te bieden. OK

Blijf op de hoogte en schrijf je in op onze nieuwsbrief.

Je bent met success ingeschreven op de nieuwsbrief.

02 okt '16 Is de beurs (te) duur?

Van tijd tot tijd wordt deze vraag gesteld en vindt men in de financiële pers verschillende “experten” die zich geroepen voelen om hier uitspraken over te doen.

Deze komen meestal tot de conclusie dat de beurs misschien wel duur is naar historische maatstaven, maar this time it’s different want … en dan volgt een omstandige uitleg waarom de oude regels niet meer gelden. Momenteel wordt er verwezen naar de zéér lage rente en het ontbreken van alternatieven om te verklaren dat de beurs nog niet (te) duur is.

Deze vraag is naar onze mening echter zinloos.

Vooraleer een antwoord te kunnen geven, dienen we enkele termen te definiëren:

Wat bedoelen we met de beurs?
Wat bedoelen we met duur?

 

1. Wat bedoelen we met de beurs?

Vooreerst dienen we het begrip “beurs” te definiëren op regionaal vlak. Spreken we over de Amerikaanse beurs, de Europese of die van Nieuw Zeeland.

In tweede instantie kan er een onderscheid gemaakt worden naar beurskapitalisatie: large cap, mid cap, small cap.

En vervolgens wordt er vaak verwezen naar sectoren. Kan men de financiële sector over dezelfde kam scheren als de IT sector of de automobiel sector?

Meestal wordt er echter verwezen naar een INDEX: S&P 500 (US), de Eurostoxx 50 (Europa)  en de Nikkei (Japan). Deze worden dan met elkaar vergeleken. Elk van deze indexen bestaan uit een korf van aandelen van de grootste bedrijven van hun land/regio en toch zijn ze enorm verschillend. De S&P 500 bestaat voor 21% uit IT bedrijven, de Eurostoxx 50 omvat slechts 7% IT bedrijven. De Eurostoxx 50 heeft de financiële sector een gewicht van 19%, in de Nikkei bedraagt dit gewicht 2.85%.

Deze indexen met elkaar vergelijken is naar ons mening niet relevant. Tot welk een conclusie hoopt men te komen?

Waarom kijkt de financiële sector naar de indexen? Deze bestaan enkel uit grote bedrijven, en de waardering hiervan zegt niet veel over kleinere bedrijven of middelgrote bedrijven uit éénzelfde regio.

 

2. Wat bedoelen we met (te) duur?

Meestal wordt er verwezen naar de Price Earnings (P/E) of Koers Winst (K/W) verhouding. Dit is de verhouding tussen de koers aan dewelke het aandeel noteert en de winst die per aandeel wordt gemaakt. Ofwel de winst van het jaar voordien ofwel de verwachte winst van het jaar dat nog moet komen.

Een K/W kan gegeven worden voor één bedrijf, maar kan ook berekend worden voor een index. Zo krijg je een gemiddelde K/W van de verschillende aandelen die deel uitmaken van deze index.

De K/W van de bijv. Eurostoxx 50 wordt vervolgens vergeleken met deze van bijvoorbeeld de S&P500. Ook hier zien wij de relevantie niet van in. Waarom zou je de K/W van een index gedomineerd door financiële waarden vergelijken met een index waar financiële aandelen maar 13% van uitmaken.

Het lijkt ons iets veelzeggender om de actuele K/W te vergelijken met de historische K/W. Maar ook deze vergelijking loopt mank. De samenstelling van een index verandert doorheen de tijd. Momenteel zijn IT bedrijven de top sector in de S&P 500, maar voor de financiële crisis waren het de banken die het zwaarste gewicht vertegenwoordigden. Dus alweer worden appelen met peren vergeleken.

Just for the record: De S&P 500 noteert momenteel aan een K/W van iets meer dan 20. Dit is historisch gezien veel. Je kan argumenteren dat dit veel is of dat dit weinig is. In de financiële pers worden thans beide stellingen met overtuiging gebracht door experten en hun redeneringen zijn in beide gevallen zeer aannemelijk. De vraag blijft of dit ons kan helpen bij het maken van investeringsbeslissingen?

 

Conclusie

Wij houden niet van indexen als basis om grote uitspraken op te doen.

Wij geloven dat de echte invulling van je investeringensportefeuille telt. Wij investeren niet in indexen, wij investeren in bedrijven. Wij denken dat  een bedrijf waarderen zoveel meer is dan een verhouding van de K/W, wij kijken naar schuldgraad, kwaliteit van het management, free cash flow generatie, de ontwikkeling van de omzet en winsten …

Bij Truncus bouwen we een portefeuille op van ondergewaardeerde, kwaliteitsvolle bedrijven, gespreid over verschillende regio’s. Wij zien dat er altijd ondergewaardeerde, goedkope bedrijven te selecteren zijn, zelfs als de indexen aan een hoge K/W verhouding noteren. Dan gaan we zoeken in andere regio’s, bij middelgrote of kleinere bedrijven of in sectoren die minder populair zijn op dat moment.

Of de beurs duur staat of te duur staat is niet relevant voor een investeerder, wat telt is dat jouw investeringsportefeuille is samengesteld uit ondergewaardeerde, kwaliteitsvolle bedrijven.

Door Stefaan Vanden Berghe

Stefaan Vanden Berghe werd vennoot bij Truncus in 2013. Stefaan was voorheen werkzaam voor BBL – ING als kantoordirecteur en private banker. Hij vervolgde zijn loopbaan bij ABN AMRO waar hij verantwoordelijk was voor Adviesbeheer regio West-Vlaanderen en als senior Investment Advisor bij Puilaetco Dewaay Private Bankers, verantwoordelijk voor discretionair en adviesbeheer West-Vlaanderen en vast lid van het macro-economisch en strategisch comité en van het portfolio construction comité. Stefaan is Master in de Rechtsgeleerdheid (Universiteit Gent) en volgde een General Management Program aan Vlerick. Hij is gehuwd en heeft 4 kinderen.